Πως πέρασε η συνέντευξή μου για εργασία στην Zynga

Share

Το παρακάτω κείμενο είναι η ιστορία ενός γνωστού μου που πήγε για συνέντευξη στην Zynga και εξηγεί πως όλα περάσαν, τι ρώταγαν, τι λάθη έκανε και τι έμαθε από όλη αυτήν την ιστορία. Καλή ανάγνωση

Λοιπόν, την άνοιξη αυτής της χρονιάς σε ένα site για προγραμματιστές υπήρχε ένα διαφημιστικό banner.  Η Zynga έχοντας μάλλον καταβροχθίσει όλους τους πόρους στις ΗΠΑ έψαχνε ανθρώπους στην χιονισμένη Ρωσία.  Αν θυμάμαι καλά έψαχναν για PHP και C++ προγραμματιστές.  Μου άρεσε αυτή η ιδέα άλλωστε ο client των περισσότερων παιχνιδιών τους είναι στην Flash.  Οπότε μάλλον θα τους ενδιαφέραν και flash προγραμματιστές.

Το λέω αμέσως πως ήθελα περισσότερο να μάθω μέχρι που μπορώ να φτάσω και τι θα βγει από αυτό παρά στα αλήθεια να δουλέψω στην Zynga.

Πρώτον είναι το screenshot. Τόσα άδεια κουτάκια από Red Bull δεν είναι εκεί έτσι απλά. Δεύτερον δεν μου αρέσουν τα σκυλιά.

Πρώτη Συνέντευξη

Ο υπεύθυνος του recruiting ήταν ο Mathias Connot (μάλιστα γι αυτόν τον σκοπό έφτιαξε και προφίλ στο moikrug). Μέσω email μίλαγα μόνο με αυτόν. Είχα διαβάσει, μάλιστα, κάπου πως κάποτε με μεγάλη επιτυχία είχε βρει πολλούς Ρώσους για την Microsoft.

Το μικρο μου βιογραφικό του άρεσε και ο Matt με σημείωσε για ένα Skype interview σε μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα, έδωσε κάποιες πληροφορίες για την εταιρία και το promo video (προσοχή στο 1:57).  Στην προγραμματισμένη ώρα με πήρε ο Luke Rajlich, FarmVille CTO.

Λάθος #1 – όσο  καλά και να ξέρετε αγγλικά πριν την συνομιλία με έναν Αμερικανό μέσω τηλεφώνου/skype δείτε μια ταινία στα Αγγλικά  και γενικός προσπαθήστε να συντονιστείτε όσο μπορειτε καλύτερα στην ξένη γλώσσα.

Εγώ για ένα χρονικό διάστημα δούλευα στην Νέα Υόρκη, γιαυτό και έχω μεγάλη πείρα στην επικοινωνία με Αμερικανούς. Αλλά ακόμα και έτσι, την ώρα της συνέντευξης το 70% του εγκεφάλου μου ήταν πλήρως απασχολημένο με το να προσπαθώ να καταλάβω τον συνομιλητή και να απαντήσω με τον σωστό τρόπο.  Σε αυτό βεβαία έφταιγε και η κακή ποιότητα επικοινωνίας αλλά και το άγχος μου.

O Luke στα γρήγορα διάβασε το βιογραφικό μου και άρχισε να μου κάνει ερωτήσεις:

• Σχετικά με εμένα και τα projects στα οποία έχω δουλέψει.  Εδώ έπρεπε γρήγορα και σύντομα να πεις μια λίστα για τα ποιο ενδιαφέρον/δύσκολα projects και τι ρόλο σε αυτά έπαιξες εσύ.
• Μερικές ερωτήσεις σχετικά με την Flash.  Multithreading, Socket connections, rendering features, manual mouse control  events με translucent bitmaps – γενικώς ερωτήσεις σχετικά με flash games development.
• Στην συνέχεια πήγε σε άλλη κατεύθυνση. Ρώτησε σχετικά με τις διαφορές συστημάτων τύπου Java και ActionScript 3, σε τι διαφέρει το Strong Typing από το Static Typing. Επίσης προσπάθησε να το μπερδέψει όλο αυτό με το Duck Typing, κάτι που εν μέρη το πέτυχε.
• Πήδηξε στην C++ και ρώτησε για τα Templates. Από που και ως που? Εγώ σχετικά με την  C++ δεν ξέρω και πολλά, αλλά οτι ήξερα το είπα φέρνοντας παραδείγματα από άλλες γλώσσες.
• Ζήτησε να μιλήσουμε σχετικά με το MVC.
• Ρώτησε γιατί χρειάζεται ο πολυμορφισμός, τι είναι το Abstract Factory και ένα άλλο pattern.
• Ενδιαφέρθηκε αν έχω δουλέψει με SQL και MySQL.

Περάσαν 25 λεπτά χωρίς καν να το καταλάβω. Στα 5 λεπτά που έμειναν έκανα ο ίδιος μερικές ερωτήσεις στον Luke – δεν έχεις και κάθε μέρα την δυνατότητα να μιλήσεις με τον CTO του FramVille.  Σε αυτόν τον χρόνο έμαθα πως κυρίως χρησιμοποιούν Linux+Apache+Myql+PHP, πως τους ενδιαφέρουν επίσης η Erlang και Scala αλλά είναι αδύνατον να βρεις developers, πως τα παιχνίδια τους δεν τα προστατεύουν γιατί δεν υπάρχει νόημα και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρειάζεται.  Γέλασε όταν του είπα πως στα ρώσικα social networks υπάρχουν 3 μεγάλοι κλώνοι των games τους από το facebook.

Λάθος#2 - πρέπει να σταματήσετε να έχετε άγχος/νευρικότητα. 

Λάθος#3 - μην απαντάτε αμέσως. Σκεφτείτε. Ακόμα και άπλες ερωτήσεις όπως Strong Typing και Static Typing μπορούν να σας κάνουν να μπερδευτείτε. Μην φοβάστε να διορθώνετε τα λάθη σας. Σε μερικά λεπτά σε μια άλλη ερώτηση κατάλαβα πως είχα κάνει λάθος  και είπα πως εκεί πριν έκανα μεγάλο λάθος διορθώνοντας την απάντησή μου. Κάτι που μου βγήκε σε καλό.

Λάθος #4 – διαβάστε επιτέλους το GoF σχετικά με τα patterns. Κάποιοι θα πουν πως δεν χρειάζεται και πως και έτσι μια χαρά είναι. Αλλά εγώ τον ακριβή προσδιορισμό του Abstract Factory (αυτό που ήθελαν από μένα στην συνέντευξη)δεν τον ήξερα, όμως είπα για έναν άλλο Factory type και πως τις χρησιμοποιούμε στην δουλειά μας. Μερικοί άνθρωποι όμως θα θέλουν να ακούσουν τον ακριβή προσδιορισμό.

Ήμουν πολύ απογοητευμένος με τα αποτελέσματα της συνεντεύξεις. Έκανα πολλών ειδών λάθη. Εγώ κάποιον σαν εμένα στην δουλειά δεν θα έπαιρνα.

Αλλά όχι, σε ένα χρονικό διάστημα έλαβα email από τον Matt πως θέλουν να μου μιλήσουν προσωπικά στην Μόσχα στο δεύτερο στάδιο της συνέντευξεις.
Προετοιμασία

Είχα έναν μήνα ως την δεύτερη συνέντευξη, κατά την διάρκεια του οποίου διάβαζα ότι έβρισκα σχετικά με την εταιρία Zynga και ερωτήσεις που μπορούν να κάνουν.  Σύμφωνα με τις συμβουλές που βρήκα στο Internet, στις συνεντεύξεις πάνε σχεδόν αποκλειστικά C προγραμματιστές και τους βάζουν να πουν τα ονόματα όλων των δομών δεδομένων και να γράψουν σε ένα χαρτί όλους τους γνωστούς αλγόριθμους ταξινόμησης.  Δεν είχα ιδέα τι να περιμένω.

Level 2

Όπως είπε ο Matt το σχέδιο ήταν το εξής – σύμφωνα με τα αποτελέσματα των συνεντεύξεων επιλεγούν 40-50 άτομα, έρχονται όλοι ομαδικός στην Μόσχα,  όπου μετά συζητάνε με 10 άτομα την ημέρα.

Στην προγραμματισμένη ώρα ήμουν στο ξενοδοχείο Marriott Royal Aurora στο κέντρο της Μόσχας όπου βρισκόταν η ομάδα  της Zynga που θα μας έπαιρνε την συνέντευξη. Ειμασταν 5-6 ατομα. Ο Matt μας πηγε στην αίθουσα συνεδριάσεων, όπου γνώρισα τους υπόλοιπους υποψήφιους.

Εκεί και έγινε ένα αστείο περιστατικό. Μπήκε στο δωμάτιο ένας νεαρός και σιωπηλά άρχισε να μας κοιτάει.  Αρχίσαμε να τον κοιτάμε και εμείς.

-Μεϊ αϊ σιτ χιαρ? – Ρώτησε αυτός πλησιάζοντας μια καρέκλα.

-Sure, why not? – για κάποιον λόγο απάντησα εγώ, και συνεχίσαμε να κοιτάμε ο ένας τον άλλον για άλλα 10 δεύτερα, μέχρι που κατάλαβα τι συμβαίνει.

-Για ποιον λόγο μιλάμε στα Αγγλικά? -  ρώτησα εγώ

-Ωχ, δηλαδή και εσείς για την συνέντευξη ήρθατε? Εγώ νόμιζα πως εσείς θα με ρωτάτε.

Γελάσαμε. Έπρεπε πρώτα να ρωτήσει.

Μετά ο Matt μας είπε για την εταιρία και έδωσε συμβουλές για την συνέντευξη:

• Μην βιάζεστε, ακούτε προσεχτικά τις ερωτήσεις, ρωτάτε αν κάτι δεν καταλαβαίνετε.  Λυνετε την άσκηση μόνο αν είστε απολύτως σίγουρος ότι κάνετε αυτό που ζητήθηκε.
• Μην προσπαθείτε να εντυπωσιάσετε τους υπεύθυνους με περίπλοκες λύσεις.

• Μην κάθεστε σιωπηλοί, ακόμα και αν δεν ξέρετε την απάντηση.  Πείτε τι σκέφτεστε, δείξτε την διαδικασία που ακολουθείτε για να λύσετε το πρόβλημα.  Τον υπεύθυνο δεν τον ενδιαφέρει τόσο η απάντηση όσο το πως ήρθατε σε αυτήν.

Οι συνεντεύξεις είχαν την εξής φόρμα. Ο κάθε υποψήφιος έχει το δικό του δωμάτιο με ένα τραπέζι, 2 καρέκλες, νερό, παράθυρο και τουαλέτα. Για 20-30 λεπτά μπαίνει ένας υπεύθυνος με τον οποίο δίνεις ένα μέρος της συνέντευξης.  Σε φύλλα χαρτί γράφεις τους αλγόριθμους, ζωγραφίζεις  data schemes και την αλληλοεπίδραση ανάμεσα στους υπολογιστές… Μετά 15 λεπτά διάλειμμα. Ωστόσο όπως είπε o Matt ο καθένας θα έχει από 3 ως 5 συνεντεύξεις, γιαυτό αν σας στείλουν σπίτι μετά την 3η αυτό δεν σημαίνει τίποτα.

Στα δωμάτια υπήρχαν πολλά φώτο-άλμπουμ για πόλεις στις οποίες η εταιρία έχει γραφεία. Ήταν πολύ ενδιαφέρον να κοιτάζεις τις εικόνες στα διαλείμματα.

Λάθος #5 – προσπαθήστε να μάθετε από πριν πως θα περάσει η συνέντευξη, τι άτομα ακριβώς χρειάζεται η εταιρεία, ποιος θα παίρνει τις συνεντεύξεις.

Για μένα ήταν πολύ απροσδόκητο, όταν ένας υπεύθυνος δεν μου έκανε ούτε μια ερώτηση σχετικά με την Flash, την τεχνολογία της ή οτιδήποτε άλλο. Να πω την αλήθεια δεν περίμενα να μου παίρνουν συνέντευξη για την θέση C++ προγραμματιστή.

Πρώτη Συνέντευξη

Αμέσως Λάθος #6, που δεν είναι ακριβώς λάθος, απλός δεν μπορώ να σκεφτώ/γράψω όταν κάποιος κοιτάει στο χαρτί μου ή στην οθόνη. Δεν μπορώ να κάνω απολύτως τίποτα. Αυτό το πράμα με βασάνιζε στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στην δουλειά και τώρα εδώ. Ξέρω πολλούς με παρόμοιο πρόβλημα.  Γιαυτό αν έχετε κάτι παρόμοιο πρέπει να το παλέψετε. Γιατί κανείς δεν ξέρει πως μόλις βγείτε από το δωμάτιο μπορειτε να γράψετε τον αλγόριθμο που κάνατε 1 ώρα σε 10 λεπτά.

Ο πρώτος Αμερικανός (δεν θυμάμαι ονόματα) συστήθηκε ως άτομο για όλες τις δουλείες. Δηλαδή και τους servers ρυθμίζει και web-design κάνει και παιχνίδια σε flash γράφει. Τον ενδιέφερε η υλοποίηση και το server-side optimization που θα κάνει path-finding για έναν τεράστιο αριθμό αυτόνομων παραγόντων. Με άλλα λόγια υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός από mobs και για όλα θα πρέπει να βρεθεί path ως τον παίκτη.

Θυμήθηκα οτιδήποτε παρόμοιο που είχα κάνει ή διαβάσει: A*, πως από την λειτουργιά του να κάνουμε caching μέρος αποτελεσμάτων άλλων mobs, να δημιουργηθούν waypoints στον χάρτη,  διάφοροι άλλοι τρόποι για pre-processing του terrain, να ενώσουμε τα mobs σε clusters, να κάνουμε ένα μέρος των υπολογισμών στον client..

Ο Αμερικανός φαινόταν  ικανοποιημένος.  Έδωσε ένα πρόβλημα με γράφους και breadth-first search. Εδώ έκανα στο Λάθος #6. Δεν έκανα τίποτα 5 λεπτά μέχρι το τέλος της ώρας. Ο υπεύθυνος έφυγε αλλά είπε πως αν θέλω μπορώ την απάντηση να του την δώσω μετά, μαζί με τον επόμενο. Και εννοείτε, μόλις έκλεισε την πόρτα είχα έτοιμο τον αλγόριθμο…

Λάθος #7 – πως φορές να το πω, μην βιάζεστε! Μέχρι και ο Matt το είπε. Καταλάβετε το πρόβλημα, συλλογιστείτε την ποιο εύκολη λύση, γράψτε την. Δείτε τον λειτουργικό αλγόριθμο και αμέσως θα καταλάβετε πως να τον κάνετε καλύτερο και ποιο γρήγορο.

Δεύτερη Συνέντευξη

Ο δεύτερος σύντροφος ήθελε να μάθει σε τι projects συμμετείχα.  Του είπα ποιο πολύ για τα social games στα οποία συμμετείχα  (άλλωστε σε gaming εταιρία πάω να δουλέψω).  Μετά άρχισε να με ρωτάει για τις δομές δεδομένων. Έθεσε το πρόβλημα να βρω Loop σε Linked List. Πάμε στο Λάθος #7, εγώ σαν βλάκας προσπάθησα να κάνω επίδειξη των τρομερών γνώσεών μου γράφοντας έναν περίπλοκο αλγόριθμο ο οποίος στο τέλος μπέρδεψε και εμένα. Στο διάλειμμα όμως τελικά τα κατάφερα και περίμενα τον επόμενο επισκέπτη.

Τρίτη Συνέντευξη

Μετά το διάλειμμα στο δωμάτιό μου μπήκε ο CTO της Zynga ο Cadir Lee. Ο Cadir ήταν πολύ διαφορετικός από τους προηγούμενους, που όλοι ήταν νεαρά και αστεία παλικάρια. Αυτός έμοιαζε περισσότερο με καθηγητή σε πανεπιστήμιο. Αμέσως με έκανε να νιώσω ξανά φοιτητή στο πρώτο έτος.

Στην αρχή έλεγξε τις λύσεις τον προηγούμενων προβλημάτων. Μερικές φόρες με ρώτησε γιατί έκανα κάτι με αυτόν τον συγκεκριμένο τρόπο και αμέσως καταράστηκα τον εαυτό μου για το Λάθος #7. Αργότερα μου έκανε μια ενδιαφέρον αλλά αναπάντεχη ερώτηση. Δεν ήμουν καθόλου έτοιμος για κάτι τέτοιο. Μου ζήτησε να μιλήσω για το framework που χρησιμοποιούμε στην δουλειά σαν να είναι αυτός που προσλαμβάνουμε στην εταιρία μας. Εδώ λεπτομέρειες δεν χρειάζονται αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που θα ήθελα.

Μετά μου ζήτησε να σχεδιάσω πίνακες για Jira-like software. Αυτό σίγουρα δεν το περίμενα, αλλά παρολαυτά άρχισα να προσπαθώ να θυμηθώ την ουσία και συνδέω τους πίνακες μέσω joins. Βλέποντας το απαίσιο αποτέλεσμα ο Cadir αποφάσισε να μου δώσει κάτι πιο εύκολο. Να σχεδιάσω το παιχνίδι “Κύβος του Ρούμπικ” , εδώ δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα.

Λάθος #8 – προσπαθήστε να μην δίνετε σημασία στον άνθρωπο που παίρνει την συνέντευξη όσο και διάσημος/κακός/καλός/αστείος και να είναι. Έτσι θα κάνετε πολύ λιγότερα λάθη και θα αισθάνεστε πολύ λιγότερο βλάκας.

Αναμονή

Με πλησίασε ένας κατά μισός Ρώσος από την ομάδα τους, ο Alex Sergeinko και είπε πως άλλες συνεντεύξεις δεν θα έχω. Κατάλαβα τι σημαίνει αυτό, αλλά ήμουν τόσο χάλια? Μου φαινόταν πως οι πρώτες 2 πέρασαν πολύ καλά.

Μου έδωσαν μια σακούλα με διάφορα δωράκια από την εταιρία και μου έδειξαν την έξοδο.

Σε 2 βδομάδες μου ήρθε το γραμμα που έλεγε πως ήμουν άριστος υποψήφιος αλλά προς το παρόν δεν υπάρχουν κενές θέσεις για σας.

Τα ευρήματα

Δεν στεναχωρήθηκα σχεδόν καθόλου αλλά έμαθα πολλά πράγματα.

Παρόλα αυτά δεν κατάλαβα ακόμα ποιον έψαχναν. Είναι λες και ήθελαν ρομπότ για όλες τις δουλείες. PHP,C++,AS3… Δεν ξέρω πως είναι τώρα αλλά στα χρόνια μου τέτοιες γνώσεις μαζεμένες στα πανεπιστήμια δεν τις έδιναν. Ο καθένας μάθαινε μόνος του οτιδήποτε άλλο ήθελε να μάθει, και κάποιοι βέβαια βγήκαν μπροστά.

Μερικές ερωτήσεις δεν τις περίμενα. Μετά καθόμουν και σκεφτόμουν για κάποια ώρα πχ στην πρόταση να εξηγήσω σχετικά με το framework που χρησιμοποιούμε στην εταιρεία.

Σωστά έκανα που διάβαζα διάφορα θεωρητικά βιβλία. Οι γνώσεις τελικά χρειάστηκαν.

Γενικός αυτή η εμπειρία μου, μου έμαθε πάρα πολλά και βοήθησε να καταλάβω ακόμα περισσότερα. Δεν έχει απολύτως καμιά σημασία που δεν με δέχτηκαν γιατί χωρίς να το θέλουν με ετοίμασαν ακόμα περισσότερο για το επόμενη συνέντευξη.

Interesting Stuff

Ένα email από τον Matt

Matt Connot ✆ to me
show details Apr 17
Hi,

In my years as a technical recruiter for a couple different world class
software organizations I can tell you that the single most important
skill will be a great understanding of computer science fundamentals.
Having a solid grasp of the fundamentals and maintaining it for yourself
throughout your entire career will always serve you well.
It’s not as much about language or tech, it’s about having the
algorithms and knowing complexity etc.

So many developers fall back on libraries and stop paying attention
to the underlying math, complexity, etc. and that’s always a big mistake.

At least that’s my .02 cents.

Ορίστε πως ο Matt σχολίασε την εικόνα με το redbull

Great! Funny you ask, I answer that question pretty frequently.
It’s actually fairly easy to discuss.
Glassdoor is not the best tool with which to evaluate a company,
rather a better way would be to ask questions of current happy employees
like myself) rather than employees who joined and/or left the company
when we were a VERY young start-up where work life balance was much more of an issue.
It’s true that work-life balance has been an issue for us.
When we were just starting out and going from less than 10 employees
and then adding staff and jobs and work at an unimaginable clip people were
pushed much harder as we scaled from $0 revenue to 1 billion + in revenue.
I’m not sure anyone has ever managed to do that in just 4 years before and in
the early couple years before we were able to get enough people working on
jobs and projects people were pushed pretty hard.
It was a matter of just not having enough brilliant people to keep up with the growth.
We’ve begun to address that over the last 12 months though and I’m happy to say
that we’re MUCH better at it today for a number of reasons.
1, hiring has increased to where we’re much closer to work/worker balance.
We’ve gone from 500 employees in early 2010 to 2200 employees today.
We have much more capacity and people are not having to cover nearly
as much ground by themselves.

We’ve also made a very conscious effort to listen to our employee
feedback and take steps to build a much stronger culture of work-life balance.

I believe that if you were to check Glass Door in a couple
of years you’d see much different statistics.

Αυτό ήταν, ευχαριστώ για την προσοχή.
Κάνουμε Like,tweet,+1 και ότι άλλο σκεφτείτε.
Όλα αυτά ενθαρρύνουν εμένα και τους υπόλοιπους συγγραφείς να συνεχίσουμε να γράφουμε.